6 mei (NIET) in stilte voorbij


Wie zich realiseert hoe snel de tijd voorbij vliegt, zal het met mij eens zijn, dat voor we het weten de datum van de 6e mei zo voorbij is, de dag waarop dan exact één jaar geleden Nederland rauw wakker werd geschud door een gruwelijke moord en een deel van haar democratie lafhartig mede werd vermoord.

Gaan we in stilte, met de obligate kaarsjes bij het huis en het mediapark staan, gaan we in stilte naar Driehuis om opnieuw aan onze PIM de zoveelste keer de laatste eer te betonen, of laten we nu eens luid en duidelijk onze stem en die van PIM aan de natie horen.

Ik wil geen mensen kwetsen, ik respecteer hen die regelmatig PIM in stilte eren, maar nu is de tijd gekomen om eens duidelijk en helder en massaal naar buiten te komen, nu eens geen schreeuw van stilte, geen geluidloos protest, geen stil verdriet.

Zouden er mensen zijn, voldoende mensen, die met waardigheid en met moed, naar het mediapark komen, die daar dan massaal samenstromen, die hun stem verheffen, die de media en de politiek laten weten, dat het ONZE PIM was die is vermoord, dat het onze spreekbuis, onze STEM was die is vermoord.

Of kiest u voor de matigheid, de gelatenheid, het onvermijdelijke en berusten we in het feit, dat we in wezen de strijd voor vernieuwing hebben verloren en opgegeven, dat we alleen in staat waren hem te volgen in zijn leven, maar zijn idealen, zijn levenswerk niet verder kunnen en durven geven.

Ja, ik roep op tot een dag van nationale saamhorigheid, tot een dag van nette balorigheid, een dag bestemd voor de nagedachtenis aan PIM, niet in stilte, niet ingetogen, maar juist vol lef en heftig bewogen, want was onze PIM niet immer bevlogen.

Laten we éénmaal per jaar onze stem verheffen en niet langer als kleine verschrikte hondjes in de marge een beetje keffen, laten we een geluid voortbrengen van gescandeerde spreekkoren, die men vanuit Hilversum tot in alle delen van het land kan horen.

Wie wil niet dat PIM gestolen wordt door dure pakken, door politieke krachten, die keer op keer zijn erfgoed verkrachten en stilletjes in hun vuistjes lachten, die een loopje namen met zijn standpunten, die slechts de uiterlijke kreten overnamen, maar nimmer de inhoud.

Wie dat niet wil, vraag ik met klem, zit niet stil, ga niet lijdzaam thuis zitten afwachten of een ander iets regelt, bewerk je vrienden en kennissen, ga naar je familie en collega's en roep hen op om spontaan, naar Hilversum te komen, exact één uur voor de moord, om daarna massaal te worden gehoord.

We zullen dan in gezamenlijkheid, zonder onderlinge politieke strijd, afgunst en nijd in de door PIM zo gewenste éénheid massaal scanderen

PIM WE ZULLEN ZE HET LEREN, 


NIET ZIJ, MAAR JIJ ZAL REGEREN.


WE ARE AT YOUR SERVICE.

Om exact op het tijdstip van de vuige moord, massaal in stilte te worden gehoord om ze te laten blijken, dat PIM geen éénling was, geen ééndagsvlieg die mocht worden doodgeslagen, geen hype of mediaspektakel, maar een mens van, voor en door het volk.

Na afloop van de stilte zullen we mensen aan het woord kunnen laten, die daar niet komen om voor de kudde wat kreten te blaten, maar mensen die iets te vertellen hebben, mensen die iets met PIM hebben en hadden en ook ons willen en kunnen begrijpen.

Ach, het is misschien gewoon een droom, een wens, een onmogelijkheid, maar wellicht wordt ik op 6 mei wakker en ga op weg naar Hilversum, om daar te constateren dat het geen droom was van mij alleen, maar dat velen zeer velen er op weg zijn erheen.

Dat we scanderend in georganiseerde chaos, onze emoties uiten, dat we eindelijk eens massaal in éénheid de rijen sluiten en de zittende en heersende politiek laten weten dat wij volgelingen van PIM, niet meedoen met hun zieke politiek, maar gaan voor zijn politieke manifest en dus maling hebben aan de rest.

Droomt u met mij mee, gaat u samen met mij op de 6 mei naar Hilversum en laat uw stem eens duidelijk horen, zonder de orde te verstoren, een massale bijeenkomst van bewogen en bevlogen burgers, die hun leider, hun voorman node missen en daar samen komen om zich van elkanders aandacht te vergewissen.

Komt u ook de 6e mei, vraagt u ook op tijd vrij, komt u ook uw woede en verdriet betuigen en laat u niet langer anderen juichen op de doodskist van PIM voor hun politieke gewin, dan kunnen we samen in éénheid zeggen, PIM was niet voor niets gestorven en KEREN WIJ EENS HET POLITIEKE TIJ, komt u ook samen met mij uw woede en verdriet betuigen.

Wellicht sta ik daar alleen en ween diepe donkere tranen, maar wel met het goede gevoel, ik deed mijn best en hoopte op de rest, meer kon ik niet doen.

Tot ziens op de 6e mei, tot ziens bij en om het mediapark en komt u niet, kost het u teveel verdriet, schaam u niet want niemand die het ziet, u was er immers niet.

Heeft u suggesties, ga ermee aan de slag, want voor 6 mei is het feitelijk nog maar kort dag, slechts maart nog en april, dus betuig uw goede wil, ga aan het werk, maak er een postume zegetocht van, zodat we met tienduizenden onze stem kunnen laten horen, of sta ik daar straks alleen en verloren.

Het is de hoogste tijd voor een actie en reactie van U en mij, keer eindelijk eens het echte tij en zeg tegen iedereen, PIM stierf ook voor mij, met hem is ook een deel van mij vermoord, daarom wil ik vandaag en op iedere 6e mei worden gehoord.

Ik ben er, u toch ook !!!!!!!!!!

Tidak ada komentar:

Posting Komentar